I znowu mnie ciągnie do lasu
W lesie jest mnóstwo krzaczorów
i jest klimacik
i można dojść na szczyt
ale strzeż się
można też spotkać
złego wilka...
dalekość
dziwne już chciałem napisać, że straszne ale bardziej niż straszne, obecne częściej niż chcemy to przyznać zawsze zdziwieni kiedy wreszcie dostrzegamy wypieramy, przeczymy bo cały świat, materia, zrobione są z iluzji więc tym bardziej to co nam się nie podoba wmawiamy sami sobie, że to przez odległość a jednocześnie żyjemy z kimś odległym o 10 cm a dalekość w tym wypadku ma się doskonale i kwitnie przez lata, strefę komfortu bo nie zawsze dystans i odległość to synonimy powtarzając milion razy co ja a co ty kiwamy głowami, mało karku nie zwichniemy a i tak nic się nie zmienia tylko bardziej boli dlatego przeczymy rozciągając dystans żeby go nie było głupota i ból tylko dlatego, że nie chcemy kończyć nie wyobrażamy sobie bez nie jesteśmy od rezygnowania, odpuszczenia, poddania samo niszczące się człowieki sami definiują co to jest miłość a potem przyznajemy Małemu gnojkowi rację: słowa są źródłem nieporozumienia a mi się już skończyły...
Ciągnie Wilka do lasu a Szumi dokoła ten las...czy to jawa, czy sen...? :) Zielono mi :)
OdpowiedzUsuńps. złych wilków absolutnie tam nie chcemy spotkać , bo jak są złe to i pewnie głodne...
I trzymają coś czerwonego w kapturku! Ale sierotkom Marysiom się nie interesują, to się nie przejmuj.
OdpowiedzUsuń